Kimin Hakkı Var !!

 Birinin (her hangi bir insan) ne dediği, ne yaptığı, nasıl giyindiği, ne zaman ne hata yaptığı, bu gün itiraz etti bir şeyi yarın kendi yaptığı,başkalarının istediği/beklediği gibi hareket etmediği,hangi siyasi partiyi tuttuğu ,ne konuda fanatik olduğu,dış görünüşüne önem vermediği, sizin kadar(!) mükemmel sevmediği,kendisini ifade etmediği,ne yediği ne içtiği,kime nasıl davrandığı,sizin önemsediğiniz şeyleri önemsemediği ya da sizin hafife aldığınız şeyleri önemsediği,gamsız olduğu..v.b gibi şeyleri önemsemesek..Karışmasak kimseye ..

 İnsanları o kadar çok irdeliyoruz ki artık hepimiz  başkaları için yaşar/hareket eder hale gelmişiz..Başkaları için hareket etmek anlık bir şey olmalıydı. Sadece sevdiğiniz için/o kırılmasın diye bir anlık  hareket etmeliydik...Kusur araştırıp kusur görmeye öyle bir kaptırmışız ki, kendimizi unutur olmuşuz..Ne yazık..! Herkes kendinden mes'ul, unutuyoruz bunu..Her insan ,kendi hatalarını fark edip onları nasıl düzeltirim, daha iyi insan nasıl olurum, Yaratanın sevgisine layık kul nasıl olurumu arka plana atıp; şuna bak nasıl geziyor, ona bak  neler yapıyor, buna bak ne biçim davranıyor, bak o bile şöyle söylüyor..diye sürüp giden sadece başkalarına odaklı kusur üretme özelliğimizi öyle güzel geliştirmişiz ki kendi aczimizi fakirliğimizi (bazen de ) rezilliğimizi görmemişiz.Asıl var oluş nedenimizi kamufle etmişiz başkalarının kusurlarıyla...

 Ne kadar benciliz değil mi!! İnsanların hatalarıyla,kusurlarıyla, pişmanlıklarıyla kendi hayatlarını yaşamasını bile çekemiyoruz ve sürekli karışıyoruz ve sürekli tenkit ediyoruz bu da yetmiyor arkalarından çemkiriyoruz...Cidden git gide rezil mahluklar olmaya başladık...Biz kim oluyoruz da başka birinin (kim olursa olsun) hayatını idare etme yetkisini kendimizde buluyoruz,kendimiz acizken başkasının hayatının iyisini kötüsünü yargılayıp söylediklerimizle hayatlarını daha mükemmel idame ettireceklerini ifade ediyoruz...Bazen iyi niyetle yapıyoruz bunu bazen da tamamen fesatlığımızdan.İki şekilde de insanların hayatlarına mudahale etme hakkına sahip olmadığımızı düşünüyorum..

 Yanlışı uyarmak insanlıktandır ama hayata mudahale etmek buna dahil değil...Tebliğ yaparsın gerisi karşı tarafa kalmış..!! Öyle olmalı değil mi? Yanlış mıyım..!!

 Oturup biraz düşünsek,bizim de kimlerin hayatlarına mudahele ettiğimizi..Ya da bizim hayatlarımıza ne şekilde müdahale edildiğini...Bazen haksızlık bu diye bağırası geliyor insanın...!!

 Keşke herkese kendi hayatını özgürce yazma fırsatı verilseydi, hayatımızda var olan kişiler tarafından..!!Kendi doğruları bizim de doğrularımızmış zorlaması yapılmasaydı keşke...Hata yaparak geliştiğimizin gerçekten farkında olsalardı keşke...Ve biz en zor anımızda sevdiklerimizin yanımızda olduğunu bilseydik ama düştüğümüz zaman kalkılacağını da kendimiz öğrenseydik...Hatalarımızla var olduğumuz gerçeğini bilip sonunda pişmanlıklar yaşandığını da kendi kendimize öğrenseydik ve el açıp af dileseydik..Mükemmel olmanın mümkün olmadığını (aczimizi) gözlerimizle görüp hissedebilseydik...Her şeyi başkalarının doğrularındansa yaşayarak mı öğrenseydik,aceba!!

 Yaşama bu gün olumsuz tarafından baktım, hata yaptıysam affola...!!

Not:Öylesine bir not olsun bu...Yazılarımdan nasıl bir profil çiziyorum bilemiyorum ama size bir hatırlatma ,reelde sadece neşesiyle ve muhalefet olmasıyla tanınan biridir bu Pabuç;) Bunalım ve şikayet haline kolay kolay rastlanmaz ben söylüyeyim de siz ister inanın ister inanmayın :)
 Birinin (her hangi bir insan) ne dediği, ne yaptığı, nasıl giyindiği, ne zaman ne hata yaptığı, bu gün itiraz etti bir şeyi yarın kendi yaptığı,başkalarının istediği/beklediği gibi hareket etmediği,hangi siyasi partiyi tuttuğu ,ne konuda fanatik olduğu,dış görünüşüne önem vermediği, sizin kadar(!) mükemmel sevmediği,kendisini ifade etmediği,ne yediği ne içtiği,kime nasıl davrandığı,sizin önemsediğiniz şeyleri önemsemediği ya da sizin hafife aldığınız şeyleri önemsediği,gamsız olduğu..v.b gibi şeyleri önemsemesek..Karışmasak kimseye ..

 İnsanları o kadar çok irdeliyoruz ki artık hepimiz  başkaları için yaşar/hareket eder hale gelmişiz..Başkaları için hareket etmek anlık bir şey olmalıydı. Sadece sevdiğiniz için/o kırılmasın diye bir anlık  hareket etmeliydik...Kusur araştırıp kusur görmeye öyle bir kaptırmışız ki, kendimizi unutur olmuşuz..Ne yazık..! Herkes kendinden mes'ul, unutuyoruz bunu..Her insan ,kendi hatalarını fark edip onları nasıl düzeltirim, daha iyi insan nasıl olurum, Yaratanın sevgisine layık kul nasıl olurumu arka plana atıp; şuna bak nasıl geziyor, ona bak  neler yapıyor, buna bak ne biçim davranıyor, bak o bile şöyle söylüyor..diye sürüp giden sadece başkalarına odaklı kusur üretme özelliğimizi öyle güzel geliştirmişiz ki kendi aczimizi fakirliğimizi (bazen de ) rezilliğimizi görmemişiz.Asıl var oluş nedenimizi kamufle etmişiz başkalarının kusurlarıyla...

 Ne kadar benciliz değil mi!! İnsanların hatalarıyla,kusurlarıyla, pişmanlıklarıyla kendi hayatlarını yaşamasını bile çekemiyoruz ve sürekli karışıyoruz ve sürekli tenkit ediyoruz bu da yetmiyor arkalarından çemkiriyoruz...Cidden git gide rezil mahluklar olmaya başladık...Biz kim oluyoruz da başka birinin (kim olursa olsun) hayatını idare etme yetkisini kendimizde buluyoruz,kendimiz acizken başkasının hayatının iyisini kötüsünü yargılayıp söylediklerimizle hayatlarını daha mükemmel idame ettireceklerini ifade ediyoruz...Bazen iyi niyetle yapıyoruz bunu bazen da tamamen fesatlığımızdan.İki şekilde de insanların hayatlarına mudahale etme hakkına sahip olmadığımızı düşünüyorum..

 Yanlışı uyarmak insanlıktandır ama hayata mudahale etmek buna dahil değil...Tebliğ yaparsın gerisi karşı tarafa kalmış..!! Öyle olmalı değil mi? Yanlış mıyım..!!

 Oturup biraz düşünsek,bizim de kimlerin hayatlarına mudahele ettiğimizi..Ya da bizim hayatlarımıza ne şekilde müdahale edildiğini...Bazen haksızlık bu diye bağırası geliyor insanın...!!

 Keşke herkese kendi hayatını özgürce yazma fırsatı verilseydi, hayatımızda var olan kişiler tarafından..!!Kendi doğruları bizim de doğrularımızmış zorlaması yapılmasaydı keşke...Hata yaparak geliştiğimizin gerçekten farkında olsalardı keşke...Ve biz en zor anımızda sevdiklerimizin yanımızda olduğunu bilseydik ama düştüğümüz zaman kalkılacağını da kendimiz öğrenseydik...Hatalarımızla var olduğumuz gerçeğini bilip sonunda pişmanlıklar yaşandığını da kendi kendimize öğrenseydik ve el açıp af dileseydik..Mükemmel olmanın mümkün olmadığını (aczimizi) gözlerimizle görüp hissedebilseydik...Her şeyi başkalarının doğrularındansa yaşayarak mı öğrenseydik,aceba!!

 Yaşama bu gün olumsuz tarafından baktım, hata yaptıysam affola...!!

Not:Öylesine bir not olsun bu...Yazılarımdan nasıl bir profil çiziyorum bilemiyorum ama size bir hatırlatma ,reelde sadece neşesiyle ve muhalefet olmasıyla tanınan biridir bu Pabuç;) Bunalım ve şikayet haline kolay kolay rastlanmaz ben söylüyeyim de siz ister inanın ister inanmayın :)

BU HAFTA EN ÇOK OKUNAN

"ABLA"YA GÖRE HAL VE GİDİŞ 19

BU SİTEDE YAYINLANAN YAZILARIN YASAL HAK VE SORUMLULUKLARI YAZARLARA AİTTİR.