Seni Anlıyorum!! Yalann..!!

  E.Şafak'ın AŞK kitabında cüzzamlı bi dilenci Mevlana'yı dinlemeye geliyordu camiye...Sohbet esnasında ''Mevlana yokluk görmemiş  sıkıntı görmemiş  bir insan , benim gibi cüzzamlı bir dilencinin ne hissettiğini nasıl anlar ...'' diye düşünüp camiden çıkmıştı. Ki yorum yaptığı kişi MEVLAna gibi bir zattı...

  Bu satırları okurken ilk aklıma gelen ..''.İnsanlar rahat içindeyken ne kadarda da rahat ahkam kesebiliyor...'' oldu.Açlık çekmemiş birinin aç insanı anlaması ne derece doğru olabilir ki..Ramazanda ''aç insanları anlıyoruz '' diyoruz ya , ben buna inanmıyorum...Oruç'un bir güzelliği de budur ''açın halinden anlamamız ..'' Ama şunu da düşünmeden edemiyorum ,akşam yemeğinde neler yiyeceğinin listesi sabahtan aklında oluşmaya başlayan biri nasıl olur da yarın yiyeceği ekmeği olmayan birini anlayabilir...?? Bilmem, belki karnı tokken ya da akşama karnının en nefis yemeklerle doyacağını bilen biri o aç insanın halini anlayacak kadar erdem sahibi olabilir !!! Bana kalırsa  bunun adı , aç insan için üzülmektir onu anlamak değil !! Yanlış mıyım ? Belki de yanlışım ama aklımı meşgul ediyor bunlar...

 Çalışma  ortamı ,çalışma şekli için de insanları çok çabuk yargılıyoruz (ama oturduğumuz rahat koltuklardan ) o insanın neler yaşadığını bilmeden ne gibi sınamalardan geçtiğini bilmeden atıp tutuyoruz...Allah aşkına biz ne biçim bir insanlık olduk aklım almıyor...Tüm bu yapılan ayıpların içine kendimi de katıp kınıyorum tüm ahkam kesmeleri..!!!