Blog Hikayesi Konusunda ''Mim''lendim ama ''Mim''lemedim ;)

Bir mimdir iki mimdir 3 mimdir 4 mimdir 14 mimdir...!Arkadaşlarımın ricası üzerine blog hikayemi yazacam bu günkü akşam yemeğinde pardon postumda (blogdan post çakaldan dost olmaz diyesim geldi neyse konuyu dağıtmayayım)

Şimdi güzide nadide dostlar blog yazmaya kız kardeşimin ''Sen de yazsana''demesiyle başladım.Çocukluk ve gençlik yıllarımda (21 yaşıma kadar olan kısım) günlükler yazmayı, okulda gazete çıkmayı pek bir severdim.Bu yüzden univ.de ceza bile aldığım olmuştur(bundan 10 yıl önce 500 tl ceza ödemişliğim var ki sormayın gitsin, hala yanarım verdiğim o paraya) Sanırım bunları da göz önünde bulundurarak kardeşim ''Abla sen de yazsana''sözünü söyleme gafletinde bulunmuştu.

Ben yazmaya başladım başlamasına da saçmalardan seçmeler yaparcasına yazdım durdum ilk başlarda.Hatırlayanlar bilir ilk postlardan birini yeniden paylaştığımda pek bir gülmüştük hep beraber :) Geri dönüp ilk yazılarımı okuduğumda  ne kadar çok gülmüştüm ey gidi eyy ne günlerdi ;) Bir gün kardeşime :''Sen benim yazılarımı okuyor musun ,bana yaz yaz diyordun?'' dedim. Cevabı ne oldu tahmin edin bakalım! Evet evet bildiniz okumadığını söyledi ama tam olarak şöyleydi cümle:''Okumuyorum çünkü çok sıkıcı'' (Haksız da sayılmazdı yani...)Tabi bunun üzerine de baya bir gülmüştük kulakları çınlasın.Kardeşimin bu eleştirisinden sonra  yazılarıma çeki düzen verdim ve öyle yazmaya başladım...Devamında okudum okudum ve yorumlar yaptım ,benim yazılarıma yapılan yorumlara severek cevaplar yazdım ve bir süre sonra eğlenceli paylaşımlar gerçekleşmeye başladı...Yazılarımı beğenenler oldu,eleştirenler oldu,başıma bela olanlar oldu macera dolu blog hayatı işte..Her şeye rağmen benim bahçem burası ve seviyorum blogumu...

Bazı bloggerlerin yorumlarına kahkahalarla güldüm itiraf edeyim.Bazılarının yazılarına yorumlar yapıp cevaplarına karşılık esprili cevaplar yazarak bir hayli eğlendim bunu da itiraf edeyim :) Bazılarını dost bildim bazılarını kardeş bildim bir gerçek ki çok sevdiğim kişiler çok oldu bu ortamda.

Bir gün blogda yazdığım yazıların içinden toplamalar yapıp kitap çıkarmak isterim...Buradaki güzel insanlarla da tanışmak çok isterim (ama şimdilik bu bir hayal) 

Kimleri ''mim''leyeceğim konusunda kural hiç değişmedi yazıyı görüp okuyan ya da okumayan herkesi mimliyorum:) Şaka şaka herkesi ''mim''lesem ne olur belki blog olmayanlar vardır.Onun için siz iyisi mi okuyun ve çıkın blogdan uğraştırmayayım şimdi sizleri...Çıkarken kapıyı çekmeyin ki yeni okuyucular dışarıda kalmasın lütfen...

Çok Önemli Not:Hadi ''mim''lemiyorum sizi ama bir isteğim var.Sİzler blogum hakkıma neler düşünüyorsunuz gelmişken bunu yazarsanız sevinirim..Her türlü eleşitiriye açığım, kızsam bile belli etmeyeceğim söz veriyorum ;)
Bir mimdir iki mimdir 3 mimdir 4 mimdir 14 mimdir...!Arkadaşlarımın ricası üzerine blog hikayemi yazacam bu günkü akşam yemeğinde pardon postumda (blogdan post çakaldan dost olmaz diyesim geldi neyse konuyu dağıtmayayım)

Şimdi güzide nadide dostlar blog yazmaya kız kardeşimin ''Sen de yazsana''demesiyle başladım.Çocukluk ve gençlik yıllarımda (21 yaşıma kadar olan kısım) günlükler yazmayı, okulda gazete çıkmayı pek bir severdim.Bu yüzden univ.de ceza bile aldığım olmuştur(bundan 10 yıl önce 500 tl ceza ödemişliğim var ki sormayın gitsin, hala yanarım verdiğim o paraya) Sanırım bunları da göz önünde bulundurarak kardeşim ''Abla sen de yazsana''sözünü söyleme gafletinde bulunmuştu.

Ben yazmaya başladım başlamasına da saçmalardan seçmeler yaparcasına yazdım durdum ilk başlarda.Hatırlayanlar bilir ilk postlardan birini yeniden paylaştığımda pek bir gülmüştük hep beraber :) Geri dönüp ilk yazılarımı okuduğumda  ne kadar çok gülmüştüm ey gidi eyy ne günlerdi ;) Bir gün kardeşime :''Sen benim yazılarımı okuyor musun ,bana yaz yaz diyordun?'' dedim. Cevabı ne oldu tahmin edin bakalım! Evet evet bildiniz okumadığını söyledi ama tam olarak şöyleydi cümle:''Okumuyorum çünkü çok sıkıcı'' (Haksız da sayılmazdı yani...)Tabi bunun üzerine de baya bir gülmüştük kulakları çınlasın.Kardeşimin bu eleştirisinden sonra  yazılarıma çeki düzen verdim ve öyle yazmaya başladım...Devamında okudum okudum ve yorumlar yaptım ,benim yazılarıma yapılan yorumlara severek cevaplar yazdım ve bir süre sonra eğlenceli paylaşımlar gerçekleşmeye başladı...Yazılarımı beğenenler oldu,eleştirenler oldu,başıma bela olanlar oldu macera dolu blog hayatı işte..Her şeye rağmen benim bahçem burası ve seviyorum blogumu...

Bazı bloggerlerin yorumlarına kahkahalarla güldüm itiraf edeyim.Bazılarının yazılarına yorumlar yapıp cevaplarına karşılık esprili cevaplar yazarak bir hayli eğlendim bunu da itiraf edeyim :) Bazılarını dost bildim bazılarını kardeş bildim bir gerçek ki çok sevdiğim kişiler çok oldu bu ortamda.

Bir gün blogda yazdığım yazıların içinden toplamalar yapıp kitap çıkarmak isterim...Buradaki güzel insanlarla da tanışmak çok isterim (ama şimdilik bu bir hayal) 

Kimleri ''mim''leyeceğim konusunda kural hiç değişmedi yazıyı görüp okuyan ya da okumayan herkesi mimliyorum:) Şaka şaka herkesi ''mim''lesem ne olur belki blog olmayanlar vardır.Onun için siz iyisi mi okuyun ve çıkın blogdan uğraştırmayayım şimdi sizleri...Çıkarken kapıyı çekmeyin ki yeni okuyucular dışarıda kalmasın lütfen...

Çok Önemli Not:Hadi ''mim''lemiyorum sizi ama bir isteğim var.Sİzler blogum hakkıma neler düşünüyorsunuz gelmişken bunu yazarsanız sevinirim..Her türlü eleşitiriye açığım, kızsam bile belli etmeyeceğim söz veriyorum ;)

BU HAFTA EN ÇOK OKUNAN

Sosyolojik Bir Kurum Olarak "Boş Zaman Değerlendirmesi"