* YAZARLARIMIZDAN SİZİN İÇİN SEÇTİĞİMİZ BLOG YAZILARI *

Mutsuzluğun, Huzur ve Mutluluğu..

Ne zaman hayatın bir tarafından tutsam, öte taraflarından zulme uğruyorum.. Ne zaman gülümsemeye başlasam, çok geçmeden illa ki ağlıyorum.. Üstelik ağlamak için bahaneleri ben buluyorum.. Biliyorum çünkü mutluluk denilen kavram, bende eğreti duruyor.. Biliyorum mutluluk bende olduğu zaman, ileride, bir şekilde bende olmanın acısını çıkaracak benden.. Benim hayatım boyu kanıksadığım şey, hüzünlü iken huzurlu olabilmektir.. Ben, hep, mutsuzken mutlu olabilmeyi başarabilmişimdir.. Kendimi hüzün dalgasının içine atmam, uydurduğum bu cümleler, az gülümseyen fotoğraflar, daha az konuşmam, daha az anlatıyor olmam, insanlardan daha çok kaçınmam, hep, daha yalnız, daha mutsuz olmak içindir.. Mutsuzluğun bir huzuru var benim için..



Tüm bunları daha önce de yazdım defalarca.. Mutsuzken, mutlu ve huzurlu olduğumu çok defa belirttim.. Diyorum ya hep; doğunca her bebeğin kulağına ezan okunurdu, bana ağıt yakıldı.. Her çocuğun oyuncağı olurdu; benim, çocukken oyuncak niyetine hüzünlerim vardı..

Bizi de Okusana ;) × +