Hayır! Sabah uyanır uyanmaz telefonumu açmıyorum. Mesaj kutumu uzun uzun kontrol etmiyorum... Telefonumun duvar kağıdı olan resmimize uzun uzun bakıp yumruk yemiş gibi olmuyorum..
Yo yo ben aslında hiç sıkılmıyorum.. Ailemle aramda hiç problem de yok.. (daha çok ailemin kendi arasında) Gücümün kalmadığı da doğru değil..
Yoğun bir işgünün ardından beraberinde tüm stresi de evime getirmiyorum.. Huzur doluyorum ve dinleniyorum, evet..
Eylül başında tek dersten kaldığım bütünleme sınavım var. Ama; Ona çalışmak istemediğim, içimden gelmediği doğru değil.. Sevgilimin birkaç gündür ailesiyle birlikte tatilde oluşu beni hiç üzmüyor.. Onu özlemiyorum bile!
Yatağıma uzandığımda uzun uzun tavana falan bakmıyorum.. Gözlerim falan da dolmuyor ayrıca, tamam mı? İçimden çoğu zaman ağlamak mı geliyor, hıh! Yalan.. Önce hep başkalarını mı düşünüyorum, cık cık cık, ilgisi yok..
Bu sabah işe geldiğimde, hersabah saat 08:20 de , işbaşı vakti gelene kadar iş arkadaşmla sohbet ettiğimiz banka ve arkadaşımın yanına başka birinin oturması ve birlikte sohbet edip çay içmeleri beni tabiki de bozmadı, hiç sinirlenmedim..
İşyerimde de işler tabiki çok iyi gidiyor. Her ay maaşlarımızı ödüyorlar.. Burdan sıkıldığım ve sürekli iş başvuruları yaptığımsa kocaman bir yalan... Hatta dün gece rüyamda saygın bir şirketin beni mülakata cağırması da...
Son zamanlarda okumaktan son derece keyif aldığım ve bu gün serviste gelirken bitirdiğim, “elif şafak-aşk” adlı romanımın sonunu okurken gözlerim dolmadı ve ben kitap bitti diye hiçççç üzülmedim...
“Alıp başımı gidesim var buralardan, lakin cesaretim yok” cümlesini hemen hemen hergün kullanımyorum..
Sevgilimle kavuşmaya düzenli bir hayat kurmaya dolayısıyla benim daha huzurlu ve mutlu olacağımı düşündüğüm bir hayata, öyle sanıldığı gibi en azından 3 sene yok!
Ve bunları düşündükçe akan yaşlarla yastığımı ıslattığım doğru değil.. Bu nedenledir ki bazen iştahımın olmadığı, bazen de nedensiz bir şekilde sürekli yeme arzum...
“kader sana hayat diye ekşi bir limon uzattıysa, sen üstüne tekila ve tuz iste” cümlesi bu gün benim için günün anlam ve önemini belirten en güzel cümle değil!
Bak yine aklıma o mu geldi? Yooo gelmedi! Nefesini arkamda hissetmiyorum, kokusunu duymuyorum.. Bu özlem beni yiyip bitirmiyor..
Duysa beni şuan, gülümsese bana, Dokunsa ruhuma hiç demedim...
Offf! Biliyorum baştan beri yalan olan şimdiye kadar tüm söylediklerim!Bitter :)
http://bittertanesi.blogspot.com/
2 Yorumlar