Ben anlamıyorum ya; neden bir şeye kızdığımız zaman, onunla
ilgili olan her şeye önyargılı yaklaşırız? Bakmayın öyle de cevap verin. Yoksa
bunu fark eden sadece ben miyim? Bence değilimdir, bu konuda beni yalnız bırakmayın. Eğer sizi inandırmak
zorundaysam bir kaç örnek bile yanımda olur benim. Mesela herhangi bir
şehirden, başka bir şehre x firması ile yolculuk yapıyorsunuz. Ters bir şey
oldu ve yolculuğunuz berbat geçti. Sonra kendi kendinize söylenmeye başladınız;
‘’bir daha asla bu x firmasına binmem’’ diye. Tamamda x firmasının diğer
otobüslerinin suçu ne? Sen ağlamayı sevmiyorsun diye hiç kimse ağlamasın mı?
Görmek istediklerimize öylece bakmak yerine, nasıl göründüklerini anlasak belki
de bu kadar önyargılı olmayız. Sanki hayat sadece kendimizden ibaretmiş gibi
yaşamak yerine, sahip olunan ya da sahip olmaya çalıştıklarımız anlamlarını
bilsek ve önyargı denen o illet davranıştan biraz uzak kalmayı başarabilsek;
bizden mutlusu olmaz.
Bazen kendi kendime
sövüyorum. Anlamlı anlamsız bir sürü saçmalıklarla dolu etrafım. Tamam, anladık
Allah yarattığı her şeye bir görev ve yaşama amacı vermiştir. Sineklerin bile
yaşama amacı olan bir dünyadan bahsediyorsak eğer, ben bu dünyada yaşamak
istemediğimi dile getirmek isterim. Yanlış anlamayın sinekleri küçümsemek değil
amacım.
Sadece yoruldum…
Pislik işlerden,
onlarla ilgilenenlerden tamamen bıktım. Ben de x sineğinden şikayetçi oldum ve
artık bütün sineklerin gözümde değeri kalmadı.
0 Yorumlar