Su an birileri icin bir gecelik daha geri cekiliyor günes, baska
birilerini isitmak icin belki de, belki de aydinlatmak ve belki de
ihtisamina kapilan bir cift gözü daha kör etmek icin.
Su an Bombay'da bir cocuk kapisinin yanindaki demirlerden tutarak ve
yine o demirler üzerinde akrobatik hareketler yaparak , ayni zamanda da
trenin yanindan gectigi direklere carpmamaya calisarak Yeni Delhi'ye
gidecegi treni seciyor.
Su an Sankt
Petersburg'daki Hermitage Müzesi'nin ana giris kapisina vidalanmis bir
dilenci , 214 numarali salonda Da Vinci'ye olan hayranligi iki saniye
önce üc kat artmis olan bir turistten tek seferde 100 Ruble alip
alamayacagini düsünüyor.
Su an Viyana'daki
Chelsea Musicplace adinda bir konser alaninda yüzlerce kisi Natasha Khan
dan The Big Sleep'i dinlemek icin toplaniyor. Geri kalan yüzlercesi de
The Big Sleep de dahil tüm sarkilarini dinlemek icin. Bat For Lashes'in.
Ayni anda Eskisehir'de 21 yasinda üniversite ögrencisi , Samsun dogumlu
Gizem ; Terme'yi özlemek eylemini ve Whats a Girl To Do'daki tavsan
maskeli adami gizemli bulma eylemini ayni anda yapabilmenin
karmasikligini yasiyor. Youtube denen internet sitesinde önde bir kadin
bisiklet sürerek sarki söylüyor ve arkasinda dört tane hayvan maskeli
adam ellerini saklatiyor, bisikletleriyle havada dönüyor ve akabinde
kadinin arkasinda kayboluyorlardi. Natasha Khan'in arkasinda.
Su an Istanbul'da ,
sadece Sariyer , Sisli , Ikitelli ve Bagcilar'i saysak bile yüzlerce
kisi torbanin icindeki tineri cigerlerine bosaltiyor, onlarcasinin agzi
benzin kokuyor, onlarcasi da ayni sokakta oturdugu hemcinsten bir
cocukluk arkadasiyla su ana kadar hic tatmadigi duygulari tadiyordu.
Garipti onlar icin, tam da su an.
Su an Türkiye'de
yüzbinlerce cocuk üniversiteye girebilmek icin gizli bunalimlar yasiyor,
Amerika Birlesik Devletleri'nde yüzbinlerce genc devlete olan kredi
borclarini nasil ödeyebilecegini düsünüyor, Filistin'de yüzbinlerce
cocuk babasini özlüyor, babasi olmadigi halde babasizliktan korkuyor,
Irak'ta onbinlerce bebek genleri bozuk olarak ve babasiz olarak doguyor,
Cecenistan'da binlerce cocuk 16 yasinda babasinin tatilde degil de
sehit oldugunu ögreniyor, Afrika'da yüzbinlerce cocuk migdesinin kendi
zarini sindirmeye calismasina anlam veremiyor ,Avrupa'da onbinlerce
cocuk istedigi binlerce istekten sadece bir tanesi yerine getirilmedigi
icin agliyor. Su an dünyada milyonlarca cocuk kendisini 60 yasinda
zannediyor ancak hala cocuk oldugunun farkina bi türlü varamiyor.
Su an ben bunu daha
fazla uzatmak istemiyorum. Bu hayati, bu parmaklari, bu dünyada bana ait
oldugunu düsünerek yanildigimin farkina varamamama neden olan
hicbirseyi. Su an Allah'i görmek istiyorum. O'nla konusmak istiyorum.
Dertlerimi anlatmak istiyorum. Beni neden yarattigini sormak istiyorum.
Yalanim yok isyan etmek istiyorum. Yalanim yok götüm yemiyor. Yalanim
yok inanmak, mutlu olmaya yetmedi bi türlü, yetiremedim.
Metronun bu durakta
durmasindan rahatsizim su an. Kapinina acilmasindan, insanlarin
binmesinden ve daha önce binmis olanlarin da inmemesinden rahatsizim.
Benim bindigim treni mi bulmustu hepsi? Sesten rahatsizim. Kalabaligin
iki yüzlülügünden rahatsizim. Icinde kendinden daha büyük bir yalnizligi
barindiran kalabaligin iki yüzlülügünden, politikliginden ve
siirselliginden rahatsizim. Ugultulu insan seslerinin melodikliginden ve
samimiyetinden rahatsizim. Dilencinin sonradan diktirdigi ic cebinde
bir yillik harcligimdan daha fazla para tasimasindan ve önümdeki Türk'ün
dört parmagiyla götünü kasimasindan da rahatsizim. Su an anadilimdeki
her kelimeden, her kuraldan ve her sarkidan rahatsizim. Su an saclarimin
üc hafta öncekinden kisa olmasindan rahatsizim. Su an saclarimin bes
yil öncekinden uzun olmasindan rahatsizim. Su an kilisenin can sesinden
ve önümden gecen Alman'in bira kokan nefesinden rahatsizim. Su an Yunus
Emre'nin bahsettigi nefsimden rahatsizim. Su an sadece sigarami icmek
istiyorum. Reumanplatz'taki Manathan'a ya da Karlsplatz'taki Bulgar
kerhanesine gitmek istiyorum. Ben su an, bir bombayi tamamlamak üzereyim
derken bir bombayi bitirdim. Ilk bombami. Gövdemden söktüm, bir
tornavidayla kafatasimi deldim ve o deligi iyice genislettim. Icine
bombayi koydum ve fitili beynimin arka tarafina yerlestirdim. Sonra
kafatasimdaki boslugu elektrik bantiyla kapattim.
Fitilin
bulundugu yer malum. Gecmisimi hatirladigim an tüm dünyanin tozu
kalkacak. Bu insanliga vermek istedigim bir mesajdir. Ya gecmisin
kancasi yanagimi kanatmadan yasarim ya da yasamam.
-
0 Yorumlar