[1mk] Gerçekle Bağımın Koptuğu Yerdesin...

Ayak uçlarımdan süzülüyorsun ya geceye zaman duruyor. Bakmıyor, konuşmuyorum. İçimde yankılanıyor sesin. 'Ben geldim' diyorsun. Bu defa öylece bırakıp gitmeyeceksin biliyorum. Bu defa en uzun kaldığın gecelerden olacak. Gözlerimin arasına yerleştiriyorum seni Açsam düşüvereceksin sıksam canın yanacak.

Gerçekle bağımın koptuğu yerdesin. Gerçeksin...

Sen düşünce aklıma, parmak uçlarımdan süzülünce geceye adım atamıyorum. Kımıldasam incinecek sen yanım. Azar azar gidiyorsun her seferinde. Bakmıyorsun ardına. Baksan gitmezsin biliyorum. Baksan bırakmam seni.

 

 

 

Farklı şekillerde çık yine karşıma. Sanki sessin ansızın dolan odaya. İnceden bir türküye dönüşüyorsun. Eşlik ediyorum  sana, durup bekleyince duymuyorum. Ben söylersem varsın türkülerde, eşlik edersem var sesin, susmuyorum.

Bazen yaşsın yanağımı yakan, ağlamıyorum. Bazen bir çocuk gülüşündesin bazen de kırış kırış olmuş bir ninenin yüzünde. Belki bu yüzden  çocuk gülüşlerinde kaybolmam.
Her sabah akşamı beklemem...

Resim:Claudia Rogge

--
3/16/2011 03:03:00 PM tarihinde Nehir İda tarafından 1mk adresine gönderildi