Canım istediği zaman hayata (ve tüm dünyaya ) pembe gözlüklerle bakmamı kim engelleyebilir..?
İnsanlar o kadar alışmışlar ki başkalarıyla ilgili yorum yapmalara (ki buna halk arasında atıp tutmak da denir) kendilerine bakmayı unutmuşlar...Banane demeyi unutmuşlar ya da bananeye daha farklı bi anlam yükleyerek onu ''Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın'' yapmışlar...Ona bile ''tamam''dicem ama biz hem o yılana bu lafı demişiz hem de o yılan hakkında da atıp tutmaktan geri durmamışız ...Allah aşkına biz ne tuhaf insanlarız...
Başkalarıyla ilgili konuşmak ne kolay değil mi? Birini gözünüze kestirin ve kusurlar bulun bire bin katıp konuşun durun...Hatta aşın ,hiç tanımadığınız belki de bir iki defa sohbetini duyduğunuz (ki sohbetine katıldığınız bile demiyorum) kişiler hakkında bile olur olmaz konuşun zanlarda bulunun...Peki neden yapın bunu? Onlar size benzemediği için !! Sizin gibi yaşamadığı, sizin gibi düşünmediği için yapın ...Bunu yaparken karşı tarafı tanımaya çalışmayın ama sürekli zanlarınızla hareket edin ki yanılma payınız fazla olsun...
Aslına bakılırsa kolay sinirlenen biri değilimdir...Ama biri benimle ilgili tanımadan yorum yaptığı zaman biraz kızıyorum...Çoğu zaman buna da gülüp geçiyorum ama sinir de olduğum oluyo...Ya ben canım istediği gibi konuşurum, yazarım, giyinirim, düşünürüm bundan kime ne? Ben kimsenin şahsına hakaret etmem ,dinine laf etmem, sen neden böylesin şöylesin gibi şeyler de söylemem (ki sormadığı sürece karşı taraf )milletin nerde kiminle ne yaptığı da umrumda değildir yani birinci dereceden beni ilgiliendirmeyen hiç bişey umrumda değildir...Olur olmaz kişisel yorumlar yapmayı da sevmem (ki esprili konuşurum ya da yazarım bu da karşı tarafın samimiyetine ve tepkisine bağlıdır biraz) onun için insanların olur olmaz tepkileri beni şaşırtıyor..Banane demeyi bilmiyor musunuz kardeşim...Sanane benden mesela...Sanane benim düşüncemden karakterimden...Ben canı istediği gibi konuşan biriyim (ki din konusu dışında bu) canım isterse sevimli olurum, canım isterse gıcık biri olurum, canım isterse ağır takılırım ,canım isterse de uzun sohbetlerde bulunurum,bazen şımarırım bazen somurturum bazen de küçük Emrah moduna girerim kime ne ? Ve ben bunları eşime dostuma yaparım (altını çizerek okuyun lütfen eşime dostuma dedim) onlara da bu hallerimi sıkmadan gösteririm ,onun dışındakiler çok da umrumda değil cidden ...Bunların hepsini yapabilecek potansiyel de çene de yürek de var ben de ;)
İster olumsuz olurum ister mutluluk rüzgarlarıyla dağılırım...Kimse benimle ilgili (bilip bilmeden atıp tutsun istemem) kimse beni sevsin diye de estradan gayret sarfetmem...Kendim gibi olurum, beni kendine yakın hissedenler sevgi duyarlar yakın hissetmeyenler de uzaktan bakar ve 'hımm'' der giderler...Bu kadar kolay...
Bak bu kadar sinir bi konuda yazıyorum ama sinirlenmedim...Dedim ya umursamamayı öğrenmeye başladım...Sözün özü şu ''Ben kimsenin oldurmaya çalıştığı kişi değilim olmayacam da'' onun için beğenmeyen uzaktan baksın yanıma yaklaşmasın başka ihsann istemem..Yormayın beni yaa ...Herkes kendine baksın kardeşim...Kim mükemmel ki başkalarına kusur bulmaya kalkışıyor..Ve bir hatırlatma, blog sahibi bendeniz (Papuç) olduğuna göre canım istediği gibi de yazarım ;) İsteyen okuuur istemeyen bakmaz bile yazılarıma...Benim değerverdiklerim ben de değerli kalsın yeterlidir bana...Zorla kendimi sevdirecek değilim kimseye..(ki zaten sevilecek bi yanım da yok)
Bitti...;)
1 Yorumlar