Öncelikle şunu belirteyim bi insan başına neler geleceğini bilemez onun için büyük konuşmamak da fayda vardır ben de bunun bilincindeyim ama böyle olması insanın düşüncelerini söylememesi anlamı da taşımaz sanırım..Bişeyleri tam olarak anlayamıyorsam iyice kafam karışıyor..Nedenlerle nasıllarla iyice bulanıklaşıyor düşüncelerim..
Dizi tanıtımlarından birine rasgeldim bi kanalda (ki diziyi hatırlamıyorum ) Adam annesine diyor ki ''Melek'i seviyorum '' Annesi hatırlatıyor :''Esra ne olacak peki , o senin eşin'' Adam gayet rahat cevap veriyor :''Ona anlatacam ve boşayacam '' Ne kadar net anlaşılır cümleler değil mi? Başkasına aşık oldum, eşime söyleyip ondan ayrılacam...Ohh ne ala ne ala..Hayat bu kadar basitmi cidden ben anlamış değilim..Günün birinde aşık oluyorsun ve hayatını o kişiyle geçirme kararı alıyorsun ve evleniyorsun...Bir süre sonra sıkılıyorsun hop başka birine vuruluyorsun ona aşık oluyorsun ve eskiden aşık olduğuna inandığın kişiyi bırakıyorsun...Tabi insanın aklına ''Ya bundan da sıkılır başkasına aşık olursan ne olacak?'' gelmiyor değil..
Aşk hayatın en güzel armağanı ben de herkes gibi böyle düşünüyorum..Aşksız hayat düşünülemez o hayata bakışımızı değiştirir..v.b. Ama bişeyler yanlış gidiyor ya da ben bi hayli eski kafalı kalmışım bilemiyorum...Aşık olduğun insanla hayat geçirmeye karar veriyorsun ama baktın sıkıldın aşk bitiyor bu kadar basit mi..Ya da hayatın anlamını sadece AŞK a yükleyip hop ona hop buna aşık oldum diye arkanda birilerini mi bırakmalısın?...Bazen insanlar zorla evlendirilirler aşkı hiç tadmazlar da günün birinden karşılarına öyle biri çıkar ki aşkın sevginin ne olduğunu öğrenir insan ,buna bişey diyemem ama ben bu kıza aşık oldum eşime bu konuyu anlatıp boşanacam diyecek kadar da basit olamaz sevgi denen şey...Fedakarlık , sabır ,merhamet almış başını gitmişse herkesden sıkılırsın zaten..İnsan bazen kendinden bile sıkılıyor ki başkasından sıkılmaması mümkün değil..
Eskiden insanlar zorla evlendirilirmiş buna çok çoküzülüyorum ve nefret ediyorum bu tip hayat hikayelerini duyduğum zaman..Ama şimdi kimse kimseyle (törelerden bahsetmiyorum konumuz modern hayattan alınmadır)zorla evlendirilmiyor tam tersi herkes aşık olduğu(nu sandığı) kişiyle evleniyor ve sonrasında ne hikmetse şiddetli geçimsizlik ve devamından pembesi gitmiş tozu kalmış bir kalıntı...Bilemiyorum bi hayli uzun bi konu bu üzerinde saatlerce konuşulabilecek ama bişeylerin yanlış gittiği ya da anlaşıldığı kesin..Ya biz aşkın ne olduğunu bilmiyoruz ya da tek insani duygu olarak aşkı alıyoruz ve işimize geldiği gibi kullanıyoruz..
Aşk sevgi biraz fedakarlık ister gibi geliyor bana...Yoksa her seferinde mükemmeli bulduğunu sanıp yanılır durursun...Aşkı için dağları delenlere lafım yok ,Aşkın kendisine de asla lafım olamaz ama aşkın sevginin basite alınıyor konumunda olması üzüyor beni..
Aşk size sunulmuş bi bebek gibidir...Ya o bebeği sever büyütürsünüz ya da en ufak hatasında atar kendinizden uzaklaştırırsınız...Bebek büyütmek de sabır ister...Değil mi? Not:Dizideki bayanların ismini hatırlayamadığım için öylesine 2 isim kullandım...
1 Yorumlar