Doğum ve ölüm arasında ne fark vardır bilir misin? Ya da fark var mıdır? İnsanlar doğumlarda da ölümlerde de ağlarlar.. Gözyaşı aynı gözyaşı değil mi? İnsanoğlu öyle yaratılmış.. Gidene de gelene de ağlarız her zaman .. Ayrılıklar da bir nevi ölümdür kimileri için.. İkisinde de sonsuza kadar kavuşamamak vardır.. O zaman da ağlarız! Gün gelir devran döner kader bizi yine karşı karşıya getirir, kavuşuruz yine ağlarızJ Her son yeni bir başlangıçtır derler .. Çok haklı tarafları var hani.. Doğuma; ana rahminden çıkış diye bir tanımlama yaparsak bu bir sondur, aynı zamanda dünyaya merhaba dediğimiz için de yeni bir başlangıç olur..Ölüm ise; dünya hayatının bittiğini gösteren bir son, ama sonsuz hayata adım adım yaklaştığının da bir müjdecisidir! Yani hayat bir süreçtir! Herkes için farklı zaman dilimlerine ayrılmış.. Doğmak nasıl bir gerçekse ölüm de öyle bir gerçektir ya nedense herkesin kabul edemediği bir gerçek.. İnsanoğlu orta yaşlara geldiğinde, hatta çoluk çocukluktan cıkıp artık torun torbaya karıştığında başlar ölüm korkusu! Gelecekte kaybedeceklerin değil, geçmişin kaybedilecek olmasından duyulan korkudur.. Yaptıkların, kötülüklerin, günahların belki, ihmallerin, boş vermelerin, pişmanlıklar, yanılgılar, keşkeler, ah lar vah lar… Yaptıkların nasıl korkutuyorsa, yapamadıkların da bir o kadar acıtır içini.. İnsanlar, yaptıklarından değil daha çok yapamadıklarından pişmanlık duyarlarmış.. Bu yüzden şunu savunuyorum.. Şu dünya geçici değil mi? Bir gün hepimizi aynı son bekliyor! O zaman istediğin her şeyi yapmalısın. Hayallerinin peşinden koşmalısın. En önemlisi hiç bir şeyi ertelememelisin. Yarın var olacağının elinde garantisi var mı? Yok ! O zaman haydi koş, yapmak istediklerin her şey için .. İleride pişmanlıklar duymamak için.. Annene banana onları ne kadar sevdiğini söyle.. Arkadaşlarına.. İçinde haykırmak isteyip de haykıramadın ne varsa söyle! Hayattan korkma hiçbir zaman.. Hele ki kaybetmekten asla! Sevdiğine “seni seviyorum” de geç olmadan! Varsın seni terslesin hiç önemli değil! Önemli olan senin samimi duruşun.. Önemli olan SEN sin.. Hayat gerçek SEN le daha güzel göreceksin.. Haydi at bütün maskelerini.. Çıkar as kapıya evden çıkmadan.. Hayat ve SEN baş başa kalın .. Aranıza hiçbir duvarın girmesine izin verme.. İşte ben bunu yapıyorum artık! Attım bütün maskelerimi çıktım hayatın karşısına ben de varım dedim.. Tabiî ki birçok şeyle karşılaştım bu süreçte. İhanetler gördüm, aldırmadım. Küçük dünyamda büyük hayallerim vardı, ukala oldum! İçim acıdı içtim, alkolik oldum! Dans ettim güldüm, manyak oldum! Şimdi mi? İstediğim kadar gülüyorum, istediğim kıyafetleri giyip dolaşıyorum, istediğim her şeyi yazıyor okuyorum.. Bana kim ne derse desin şimdi manyak, kafir, vatan haini:) umurumda değil.. Nelerini gördüm… Onlara söylüyorum, benim hayatı ıskalama lüksüm yok. Galiba sizin var !
bitter,
http://bittertanesi.blogspot.com/
0 Yorumlar