O anda duymak istediği neyse onu söyledim, içimden geçenleri değil... Sakinleşti biraz. Ne için kavga etmiştik, konu nerelere gelmişti, karşı konulmaz öfkesiyle kendisini de beni de yıpratıyor. Hep böyle mi devam edecek?
Bir kazanan olacak mı?
........
Yatağın bir ucunda sen, kesik solumaların arasında uzun yılların alışkanlığıyla bana sarılıyormuşçasına yastığına sarılmış uyurken, ben yine seni izliyorum. Hala uyurken çok masumsun, sanki bundan iki saat önce o ağır cümleleri sarfeden sen değil de bir başkasıydı...
Yüreğim sarıl ona sımsıkı sarıl diyor. Mantığım, ahhh mantığım dön arkanı yat uyu.
Acaba hala beni seviyor mu?
Yoksa bir başkası mı var?
Sorular, sorular, sorular... İçimi bir kurt gibi kemiriyorlar. Bedenim yaşadıklarından yoruldu. Saçlarıma aklar düştü. Artık her sabah aynaya baktığımda ilk dikkatimi çeken yeni bir beyaz saç teli.
Hayır boyayamam. Onlar geçen yılların bana acı bir hediyesi. Yaşanmışlığın izlerini saklıyorlar içlerinde.
Göz kapaklarım ağırlaşıyor... Elbet sabah olacak... Yeni gün yeni umutlara gebe... Sabaha dinç kalkmalı, güzel bir kahvaltı hazırlayıp gönlünü almalıyım. Ama ama suçlu ben değilim!
Of allahım niye hep alttan alan, ezilen benim? Niye, niye, niye?????
Alıp başımı gitsem mi? Nereye gidebilirim ki ekonomik özgürlüğüm yok bir kere. Bağımlıyım ona. Kime giderim? Kime sığınırım?
Annem demişti 'kızım yapma, bırakma okulunu, koca her zaman var'.
Dinlemedim. Yüreğim sanki bir kuş ha uçtu ha uçacak... Onu istiyordum, şu an aramızda aşılmaz uçurumlar olan adamı, yanımda hiç bir şey olmamış gibi mışıl mışıl uyuyan adamı, bana sırtını dönen adamı!
Annem demişti 'Kızım ben çektim, sen çekme. Oku, meslek sahibi ol, elin ekmek tutsun, o zaman söz hakkın olur ezilmezsin.'
Dinlemedim. Ahhh dinleseydim.
Kendim ettim kendim buldum. Kendi kendimi kafeslere koydum. Suskun yüreğime taktığım kilitleri hangi anahtar açar şimdi? O büyük aşk nerede? Uçtu bitti.. Yitik bir anı oldu...
Daha ne kadar sürer böyle? Nereye kadar... Yarın bir gün dövmeyeceğini nereden bileyim? Sahiden ya döverse. Ben en iyisi mi sesimi çıkartmayayım, tamam deyip geçeyim.
DEMEMEK İÇİN NE PAHASINA OLURSA OLSUN OKULUNUZU BİTİRİN, KADIN YA DA ERKEK... BİR MESLEK SAHİBİ OLUN. KİMSEYE BAĞIMLI OLMAYIN.
12 Yorumlar
Sana vursa, küfretse, hergün kavga etse ne farkeder seni sevmesi. Böyle sevgi olmaz bu sadece ego tatmini olur.
Şuan kendim için verdiğim en doğru karar çalışıyor olmam. En azında kendi başıma ayakta kalabiliyorum.
İnsan o an doğru düşünemiyor,aşk işte..
Bence her zaman büyüklerin sözünü dinlemek gerekiyor..Bir bildikleri vardır.Tecrübe konuşuyor her zaman..
Hayatta keşkelerden bir tanesi bunlar oluyor maalesef..
Kimseye bağımlılı olmamak, özgürce yaşamak için bir meslek sahibi olunması gerekiyor.
Her kadın bu yazıda kendi bulur.
Bnde buldum biraz.
Çok güzel ifade etmişsin çok. Tebrik ederim.
Ayrıca sanmıyormusunuz ki ekonomi özgürlüğü olan kadınlar bu yazılanları yaşamıyor ????? Bir kez daha düşünün...
Kimse kimseyi üzmese ,ezmese ,kırmasa ...Kendine yapılmasını istemediğini karşısındakine yapmasa..Keşkeeee ah keşke...