Acaba duygu sandığımız şey de mi özentilik? Hani popülerleşen globalleşen dünyada her şey pazarlama aracılığı ile abartılıp insanlara zorunluluk hissi verilerek dikte ediliyor ya? Özel günler, özel hediyeler gibi hani...
Acaba aşk dediğimiz, filmlerde abartılarak anlatılan masalsı şeylere olan özentiliğimizden dolayı duyduklarımız mı? Karşımızdakine değil de yani, tamamen yeryüzünde imkansıza sahip olma umuduyla, ya da başkalarının sahip olduğunu sandığımız şeye...
bunun açıklamasını kimse yapamıyor, peki dene yanıl ile de öğrenemediğimize ya da öğrendiklerimizi sonraki nesillere aktaramadığımıza göre nasıl bir şeyler gelişecek ya da iyiye gidecek??
Btw: Sorulduğunda henüz bağlanmaya hazır olmayan ya da hakkında yorum yapılmasını, konuşulmasını istemeyen kişi bir süre sonra karşınıza parmağında yüzükle çıkacaktır.
*There’s enough bullshit in this world, without my help.*
katılmıyor değilim, keşke sadece onun kadar bırakıp gidebilseydim ben de..
*500 days of summer filminden*
0 Yorumlar