İSYAN VAR!

Bırak artık ne olur beni.
Azad et, kurtar bu hapisten beni.
Ağı ceza mahkemende sanık ettin, infaz ettin, mahkûm ettin.
Müebbet’e kestin cezamı suçlu ilan ettin.
Senindim aslında senden bir parçaydım.
Ama üvey evlat muamelesi gördüm.
Mantığınla savaştırdın beni yıllarca.
Dudaklarına kilitledin, boğazına düğümledin, gözlerinde biriktirdin beni.
Yolumu kapattın, ellerimi bağladın, mantığını yanına aldın, beni en arkaya sıraya attın.
Lakaplar taktın bana. Acı dedin, hasret dedin, hayır asla olmaz dedin.
Beni sen bu hale getirdin. Acı, hasret, özlem yükledin yorgun omuzlarıma, sayende savaşçıya döndüm.
Hep sınırlar koydun önüme, dağlar ördün yoluma.
İmkânsız dedin yolunu değiştirdin.
Af çıkmaz mı senin adaletinde?
Bir fırsat daha verilmez mi?
Bembeyaz bir pamuktum elinde, bir aleve bir ateşe dönüştüm sayende.
Artık isyan var bende…
İsyan var aşkta tüm aşklarda.
Ya, açacaksın dudaklarını kelimelere dökeceksin beni,
Ya, çözeceksin boğazında ki düğümü hıçkırıklara boğulup ağlayacaksın.
Ya da, gözlerinden akıtacaksın salıvereceksin gözyaşlarınla beni.
Yok’sa, ben firar edeceğim senin o taş kalbinden.
Benim adım AŞK, acı değil.
Benim adım AŞK, özlem değil.
Benim adım AŞK, mantık değil.
Al mantığını senin olsun bırak artık AŞK özgürlüğüne uçsun.
Benim adım AŞK, ayrılık değil.
Benim adım AŞK, yasak hiç değil.

AŞK ARTIK İSYANDA.

Yazan: Siyah Kelebek.