* YAZARLARIMIZDAN SİZİN İÇİN SEÇTİĞİMİZ BLOG YAZILARI *

[1mk] Ren geyiği

Bugünlerde bir fırtınayı bekliyorum, öncesindeki sessizlikten istifade edip bol bol yazıyorum. Tahminen, bayramdan sonra fırtına başlayacak. c.alver koşturup duracak. Çok yorulacak çok! Son günlerim, iyi davranın bana =p


Öhöm öhöm, ciddiyet lütfen! Sonuçta bu kaydın bir sebebi var. Mühim mesele! Dünyayı kurtaracağım.Lütfen aşağıdaki bayandan ne farkım var söyler misiniz? Hatta oyum ben, saçımı kahverengiye boyadım, tanınmamak için.


Aslında (aslında bir paragrafa "aslında" kelimesiyle başlanmaz) bu akşam birşeyler yazacağımı sanmıyordum. Zaten ilham perilerim şu sıralar gelmiyor, edebî ruh haline bürünemiyorum. Öyle geziniyordum o blog bu blog, derken acayip derecede birşeyler yazasım geldi. Oh, sonunda konuya girebilmeyi becerdim. Bu akşamki blog yazımın ana temasını diğer blog yazarları oluşturmakta.

Şu ünlü blog yazarlarını takdir ederek başlayayım. Tabi takdir ediyorum ama, işte sadece o kadar. Zaten Volkan Yılmaz olmak gibi bir derdim yok. Ben ünsüz olmak istiyorum. Ünsüz olmayı seviyorum. Kelimenin kendisi bile itici: ünlü. Kurtlar Vadisi'ndeki "güllü" geliyor aklıma. Neyse işte, ünsüz ve dertsizim.


En çok incelediğim bloglar hani şuraları buraları geziyorlar, yürüyen atlas oluyorlar. Çektikleri fotoğrafları da eklemeyi ihmal etmiyorlar. O bloglarda eğleniyor ve "aaaah aaah" diyorum. Şu kız olsam, valizimle ordan oraya giderken netbook'uma yazıp insanlara hava atsam ne olurdu yani hı? Yok mu hakkım?

Hakkım yok. Biliyor musunuz, ben şu şarkıyı hiç içten söyleyemedim:






En çok incelediğim bloglardan bir diğeri, kitap-film-müzik ve teknoloji üzerine eleştirilerle dolu olan tavsiye blogları. Bayılırım! Tavsiyeleri de dikkate alırım! Tabi burada kişilik "bugün şöyle yaptım, böyle yaptım"lardan daha da ön planda aslında. Kişi kendisini anlatmadan kendisini sunuyor. Tavsiyeleriyle, eleştirileriyle kendi rengini gösteriyor. Bu anlamda beğenimi kazanan bloglar profesyonel standartlara ne kadar uyarlar bilmem, ama ben onlar için sadık izleyiciyim=)



Edebiyata duyduğum yoğun ilgiden dolayı, şiir ve denemelerin yer aldığı blogları da çok severim. Genelde melankolik olurlar. Kuşlar uçar, yağmurlar yağar, rüzgar eser! =) melankoli iyidir ama, doz aşımı olursa derhal "toz" olurum=) Fazla melankoli sıkıntıdan patlatıyor ama, yalan mı?



Son olarak da, bloğu günlük gibi kullanan (bazen ben de yapıyorum!) blog yazarlarından bahsedeceğim -ki burada konunun hiçbir önemi yok. Önemli olan, konuyu nasıl sunduğun. Yolda yürürken neleri kimleri gördüğünden kime ne! Ne bileyim, vitrindeki topuklulara bayıldıysan erkeklere ne? Fakat onu öyle şeker bir dille anlatırsın ki, okunmadan geçilemezsin=) Bu oluyorsa, oley!





Bana gelince. Tamaaamen içimden geldiği gibi. Hatta şu alt resim benim ruh eşimi anlatıyor. Dişi versiyonuyum. O modda blog yazıyorum. Gerçi ben kalpli t-shirtleri sevmem ama, olsun her ruh eşinin bir kusuru vardır.


--
11/07/2010 01:29:00 AM tarihinde c. alver tarafından 1mk adresine gönderildi

Bizi de Okusana ;) × +