Adaleti Sağlamak Bana Kalmamış!

  Ne olursa olsun ,kim arkamdan ne konuşursa konuşsun insanlara karşı tavrım hiç değişmiyordu.
Ben yine onlara güler yüzlü ve samimi davranıyordum..
Onlarla karşılaştığım an duyduklarımın hepsini unutup devam ediyordum sohbetlerime..
Kısaca ,her ne olursa olsun kendim olmaktan vazgeçmiyordum..Onların yanlışları asla etkilemiyordu beni..
  
  Sonra kendimce adalet sağlamaya kalkmaya başladım..Arkadamdan atıp tutanların yüzünü görmemek için uzaklaştım onlardan..Samimiyetsizliklerini bildiğim için kendim gibi olmamak için sessiz kaldım karşılarında...Yaptıklarını yüzlerine vurmaya bile hazırlandığım oldu...

    İnsan zamanla başkalarını okuyabiliyor..
Kimin ne kadar değişebileceğini, kimin hangi durumlarda hangi düşüncelerle hareket edebileceğini kestirebiliyor..Sizin hakkınızda ne kadar iyimser düşüncelere sahip olabileceklerini de az çok tahmin ediyorsunuz bir süre sonra..
Ya da yüzünüze güler yüzlü olup arkanızdan dedikodunuzu en hararetli şekilde yapabileceklerini de kestirebiliyorsunuz..Ve bir gün düşüncelerinizin gerçekliğini fiili olarak da görüyorsunuz ne acı..

  Yine de her şeye rağmen kendiniz olmalısınız, insanların tüm samimiyetsizliklerine rağmen asla onlara kendileri gibi davranmamalısınız bunu öğrendim..
Kendinizce adaleti sağladığınızı düşünüp onlardan uzaklaştığınızda ya da laflarına lafla, haksızlıklarına kendinizce tepkilerinizle karşılık verdiğinizde yine de yüreğiniz huzur bulmuyor..
Siz ,siz gibi değil de karşı tarafın hakettiği gibi davranıyorsunuz ve o zaman da siz olmaktan uzaklaşıyorsunuz.En azından ben böyle hissediyorum kendi adıma..

  Yapılan haksızlıklara bakıyorsunuz da ''Allahım insanlar bunları nasıl yapabiliyor'' diyorsunuz ve fazlada diyecek söz bulamıyorsunuz.Hatta bir şey söylemek bile istemiyorsunuz..
İzliyorsunuz ve Allah'a havale ediyorsunuz.O en güzel şekilde yoluna koyuyor her şeyi..Tüm  yapılan haksızlıklar ve kendinizce adaleti sağlama çabalarınız  yürek acısı olarak kalıyor sizde..
Ama her işte bir hayır vardır diye olanları ve insanları Allah'a havale edip yolunuza devam etmeniz halinde çok daha huzurlu oluyorsunuz ...

Haksızlıkları gören bilen ve haklının hakkını alacak olana sığınıyorum her olayda...
Yoksa huzur bulamıyorum bunu öğrendim...
  Ne olursa olsun ,kim arkamdan ne konuşursa konuşsun insanlara karşı tavrım hiç değişmiyordu.
Ben yine onlara güler yüzlü ve samimi davranıyordum..
Onlarla karşılaştığım an duyduklarımın hepsini unutup devam ediyordum sohbetlerime..
Kısaca ,her ne olursa olsun kendim olmaktan vazgeçmiyordum..Onların yanlışları asla etkilemiyordu beni..
  
  Sonra kendimce adalet sağlamaya kalkmaya başladım..Arkadamdan atıp tutanların yüzünü görmemek için uzaklaştım onlardan..Samimiyetsizliklerini bildiğim için kendim gibi olmamak için sessiz kaldım karşılarında...Yaptıklarını yüzlerine vurmaya bile hazırlandığım oldu...

    İnsan zamanla başkalarını okuyabiliyor..
Kimin ne kadar değişebileceğini, kimin hangi durumlarda hangi düşüncelerle hareket edebileceğini kestirebiliyor..Sizin hakkınızda ne kadar iyimser düşüncelere sahip olabileceklerini de az çok tahmin ediyorsunuz bir süre sonra..
Ya da yüzünüze güler yüzlü olup arkanızdan dedikodunuzu en hararetli şekilde yapabileceklerini de kestirebiliyorsunuz..Ve bir gün düşüncelerinizin gerçekliğini fiili olarak da görüyorsunuz ne acı..

  Yine de her şeye rağmen kendiniz olmalısınız, insanların tüm samimiyetsizliklerine rağmen asla onlara kendileri gibi davranmamalısınız bunu öğrendim..
Kendinizce adaleti sağladığınızı düşünüp onlardan uzaklaştığınızda ya da laflarına lafla, haksızlıklarına kendinizce tepkilerinizle karşılık verdiğinizde yine de yüreğiniz huzur bulmuyor..
Siz ,siz gibi değil de karşı tarafın hakettiği gibi davranıyorsunuz ve o zaman da siz olmaktan uzaklaşıyorsunuz.En azından ben böyle hissediyorum kendi adıma..

  Yapılan haksızlıklara bakıyorsunuz da ''Allahım insanlar bunları nasıl yapabiliyor'' diyorsunuz ve fazlada diyecek söz bulamıyorsunuz.Hatta bir şey söylemek bile istemiyorsunuz..
İzliyorsunuz ve Allah'a havale ediyorsunuz.O en güzel şekilde yoluna koyuyor her şeyi..Tüm  yapılan haksızlıklar ve kendinizce adaleti sağlama çabalarınız  yürek acısı olarak kalıyor sizde..
Ama her işte bir hayır vardır diye olanları ve insanları Allah'a havale edip yolunuza devam etmeniz halinde çok daha huzurlu oluyorsunuz ...

Haksızlıkları gören bilen ve haklının hakkını alacak olana sığınıyorum her olayda...
Yoksa huzur bulamıyorum bunu öğrendim...

BU HAFTA EN ÇOK OKUNAN

Sosyolojik Bir Kurum Olarak "Boş Zaman Değerlendirmesi"