Vay Anam Vay!

Dünyanın en yorgun ve en güçlü insanlarıdır anneler.Evlatlarına karşı kızıgınlıkları,telaşları,tembihleri,koruyup kollamaları ,kısacası her halleri kendilerine hastır ve hepsinin altındaki tek güdü istisnasız muazzam bir sevgidir.Şefkat ''Ana Şefkati''diye onurla anılır.

Sıkıntı içinde olduğumuzda bundan en çok etkilenen kişi olarak,amcam ağladı,dayımın kızı ağladı değil yalnızca ''anam ağladı'' deriz. Bazen sadece kendisinin  anlamını bildiği halleri vardır analarımızın. Döve döve sevmelerinden tutun ,çocuğu güldüğünde mutlu olduğundan sevincinden hüngür hüngür ağlayanına kadar ,sevgisinden ne yapacağını şaşırmış garip davranışlar sergilerler.O muazzam sevgilerinin  neden olduğu enteresan hallerine üç beş misal verelim:

-Hüğaaaa,elimi kestim anne,çok acıyoo hüğaaa.
-Eyvaahh! Ohhh çok iyi oldu sana ohhh! Yüreğimin yağları eridi.Ver ver bi de ben keseyim ver.Tabi, ben sana git dedim , o bıçağı tut dedim,elini bi güzel ketir dedim.Ohh nasıl sevindim varyaa,kanasın şakır şakır kanasın.Ana lafı dinlemezen öyle olur.Hah çek şimdi cezanı.Offf yaa!! Ben nerelere gideyim amaann amann.Ölmek varya hiç bişiyy değil hiç bi şiiyy...

-Anne çok miğdem ağrıyor, n'apim?
-İç yavrum iç.Daha çok sigara iç.Bitir o paketi.Sonra terle terle üstüne bir de soğuk su iç geçer.

-Anne çantamı gördün mü? Nereye koydum ben bunu ya öff.
-Nereye var gücünle fırlatıp savurduysan ordadır evladım.Bi dahakine daha uzağaaa fırlat,elinle koymuş gibi bulursun,e mi çocuğum.

-Hoşgeldin, hoş geldin.Aman da  acıkmıştır şimdi benim güzel oğlum.Patates yemeği yaptım yer misin? Yanında pilav da var.Bi de muhallebi yaptım sen seversin.Hazırliyim mi anasının bi tanesi?
-Ya ben patates yemem.Pilavda istemem şimdi.Başka bi şey var mı?
-Var.Bi temiz sopa var , yer misin çocuumm?!

-Günaydın anne.Iaaahh.ay ayılamıyorum ben ya. Alamadım uykumu gene.
-Sana da iyi ikindi üsleri yavrum.Daha hava kararmadı ki niye böyle erkencikten kalktın! İki saat sonra akşam olacak,nasılsa gene yatacaksın.Kalkıp bölmeyeydin kış uykunu yavrum.

-Off nasıl içim sıkılıyo benim ya.Bu gün akşama kadar okulda da böyleydim ben.
-Tabi sıkılır evladım 9 tane çocuk doğurdun ya ,ne annen arar ne baban sorar, koca desen anlayışsızın teki,elektrik parası,ev kirası,kafada elli tane tilki.Sen sıkılmıcan da ben mi sıkılacam.Sıkıl yavrum sıkıl.Sıkı can iyidir çabuk çıkmaz...Ahhh ölüm öyle güzel bir şey ki..

-Anneeee! Kardeşim düştü dizi kanıyo,kalkamıyo.
-Anasız kalın..

(Alıntıdır...Hepimus İnsanus-Mine Sota)

Not:Annesi olmayan okurlardan özür dilerim.Tebessüm amaçlı paylaşımdır bu yazı.












Dünyanın en yorgun ve en güçlü insanlarıdır anneler.Evlatlarına karşı kızıgınlıkları,telaşları,tembihleri,koruyup kollamaları ,kısacası her halleri kendilerine hastır ve hepsinin altındaki tek güdü istisnasız muazzam bir sevgidir.Şefkat ''Ana Şefkati''diye onurla anılır.

Sıkıntı içinde olduğumuzda bundan en çok etkilenen kişi olarak,amcam ağladı,dayımın kızı ağladı değil yalnızca ''anam ağladı'' deriz. Bazen sadece kendisinin  anlamını bildiği halleri vardır analarımızın. Döve döve sevmelerinden tutun ,çocuğu güldüğünde mutlu olduğundan sevincinden hüngür hüngür ağlayanına kadar ,sevgisinden ne yapacağını şaşırmış garip davranışlar sergilerler.O muazzam sevgilerinin  neden olduğu enteresan hallerine üç beş misal verelim:

-Hüğaaaa,elimi kestim anne,çok acıyoo hüğaaa.
-Eyvaahh! Ohhh çok iyi oldu sana ohhh! Yüreğimin yağları eridi.Ver ver bi de ben keseyim ver.Tabi, ben sana git dedim , o bıçağı tut dedim,elini bi güzel ketir dedim.Ohh nasıl sevindim varyaa,kanasın şakır şakır kanasın.Ana lafı dinlemezen öyle olur.Hah çek şimdi cezanı.Offf yaa!! Ben nerelere gideyim amaann amann.Ölmek varya hiç bişiyy değil hiç bi şiiyy...

-Anne çok miğdem ağrıyor, n'apim?
-İç yavrum iç.Daha çok sigara iç.Bitir o paketi.Sonra terle terle üstüne bir de soğuk su iç geçer.

-Anne çantamı gördün mü? Nereye koydum ben bunu ya öff.
-Nereye var gücünle fırlatıp savurduysan ordadır evladım.Bi dahakine daha uzağaaa fırlat,elinle koymuş gibi bulursun,e mi çocuğum.

-Hoşgeldin, hoş geldin.Aman da  acıkmıştır şimdi benim güzel oğlum.Patates yemeği yaptım yer misin? Yanında pilav da var.Bi de muhallebi yaptım sen seversin.Hazırliyim mi anasının bi tanesi?
-Ya ben patates yemem.Pilavda istemem şimdi.Başka bi şey var mı?
-Var.Bi temiz sopa var , yer misin çocuumm?!

-Günaydın anne.Iaaahh.ay ayılamıyorum ben ya. Alamadım uykumu gene.
-Sana da iyi ikindi üsleri yavrum.Daha hava kararmadı ki niye böyle erkencikten kalktın! İki saat sonra akşam olacak,nasılsa gene yatacaksın.Kalkıp bölmeyeydin kış uykunu yavrum.

-Off nasıl içim sıkılıyo benim ya.Bu gün akşama kadar okulda da böyleydim ben.
-Tabi sıkılır evladım 9 tane çocuk doğurdun ya ,ne annen arar ne baban sorar, koca desen anlayışsızın teki,elektrik parası,ev kirası,kafada elli tane tilki.Sen sıkılmıcan da ben mi sıkılacam.Sıkıl yavrum sıkıl.Sıkı can iyidir çabuk çıkmaz...Ahhh ölüm öyle güzel bir şey ki..

-Anneeee! Kardeşim düştü dizi kanıyo,kalkamıyo.
-Anasız kalın..

(Alıntıdır...Hepimus İnsanus-Mine Sota)

Not:Annesi olmayan okurlardan özür dilerim.Tebessüm amaçlı paylaşımdır bu yazı.












BU HAFTA EN ÇOK OKUNAN

Sosyolojik Bir Kurum Olarak "Boş Zaman Değerlendirmesi"

BU SİTEDE YAYINLANAN YAZILARIN YASAL HAK VE SORUMLULUKLARI YAZARLARA AİTTİR.